کاش می شد که در این تنهایی

این همه بی کسی و محنت و غم

تو کنارم بودی

دست در دست و سرت بر شانه

لحظه ها را همه دم باز به یادم بودی

با نوازشها

                اشکها

                                لبخندها

که شبانگاه و سحر

از دل و

             جان و

                              تنم

به تو می بخشیدم

این زمان هم تنها

کاش یک لحظه گرم

در کنارم بود

و نمی دانم من! که چرا رفتی تو

و مرا  

که پر از این همه احساس جنون

به دلت دوستی و خنده و عشق میدادم

باز هم بی کس و تنها به جفا بخشیدی

کاش می توانستم یک دم

شاد باشم و بگویم آری

روزگاری ،زیبا،توبهارم بودی

و چه افسوس که فهمیدم من

بهارم نه

بلکه جانم تو خزانم بودی

                                                                      "ایلیا"